بانک کشاورزی در یک اقدام راهبردی برای مقابله با تنشهای آبی، طی بازه زمانی ابتدای سال ۱۴۰۳ تا پایان آذر ۱۴۰۴، مبلغی بالغ بر ۷۸۷ هزار میلیارد ریال تسهیلات پرداخت کرده است. این حجم عظیم نقدینگی در قالب ۵۱۰۰۰ فقره وام به بخشهای مکانیزاسیون و صنایع تبدیلی اختصاص یافته است. هدف اصلی این تأمین مالی، نوسازی خطوط تولید و کاهش مصرف آب در زنجیره ارزش غذایی کشور است.
جریانسازی اعتباری؛ تفکیک سهم مکانیزاسیون و صنایع تبدیلی
بررسی دقیق کارنامه عملکردی بانک کشاورزی نشاندهنده یک هدفگذاری هوشمندانه در تخصیص منابع است. طبق آمارهای رسمی منتشر شده، از مجموع تسهیلات پرداختی، سهم بخش مکانیزاسیون کشاورزی بیش از ۱۰۲ هزار میلیارد ریال بوده است. در سوی دیگر، صنایع تبدیلی و تکمیلی که نقش حیاتی در فرآوری محصولات دارند، با دریافت بیش از ۶۸۵ هزار میلیارد ریال، سهم عمدهای از این حمایتها را به خود اختصاص دادهاند. نگاهی جزئیتر به عملکرد ۹ ماهه نخست سال جاری نیز حاکی از آن است که ۴۶ هزار میلیارد ریال صرفاً برای نوسازی ماشینآلات و ۳۱۳ هزار میلیارد ریال برای ارتقای صنایع غذایی به بدنه این بخش تزریق شده است.
انقلاب تکنولوژیک در مدیریت آب؛ کاهش ۹۰ درصدی مصرف
تأثیر مستقیم این تسهیلات در تغییر چهره فنی مزارع و کارخانجات مشهود است. ورود منابع مالی جدید، امکان تجهیز ناوگان کشاورزی به ادوات پیشرفته کشت مستقیم و خاکورزی حفاظتی را فراهم کرده که تأثیر بسزایی در حفظ رطوبت خاک دارد. در بخش صنعت نیز، سرمایهگذاریها به سمت خرید فناوریهای کمآببر هدایت شده است. نصب سیستمهای خنککننده مداربسته، استفاده از مبدلهای حرارتی مدرن، استقرار سیستمهای شستوشوی اتوماتیک (CIP) و راهاندازی تصفیهخانههای پیشرفته پساب، از جمله این اقدامات است. این تغییرات ساختاری توانسته در برخی خطوط تولید، میزان مصرف آب را تا ۹۰ درصد کاهش دهد که رکوردی کمنظیر محسوب میشود.
تابآوری اکوسیستم غذایی؛ استراتژی آیندهنگر بانک
رویکرد بانک کشاورزی فراتر از یک تأمین مالی ساده است و به سمت ایجاد امنیت غذایی پایدار جهتدهی شده است. حمایت هدفمند از فناوریهای نوین، دو دستاورد کلیدی شامل «کاهش هزینههای سربار تولید» و «ارتقای بهرهوری منابع آبی» را به همراه داشته است. این استراتژی باعث افزایش تابآوری زنجیره تأمین غذا در برابر نوسانات اقلیمی و خشکسالیهای احتمالی میشود. بر همین اساس، اولویتبندی برنامههای اعتباری سال جاری و سالهای آتی بانک، بر محور توسعه مکانیزاسیون هوشمند و نوسازی تأسیسات صنعتی با رویکرد کنترل دقیق مصرف آب استوار خواهد ماند.
***
تزریق ۷۸۷ هزار میلیارد ریال به زیرساختهای فنی کشاورزی، نشاندهنده گذار نظام بانکی از «تأمین مالی سنتی» به «سرمایهگذاری سبز» است. در شرایطی که بحران آب اصلیترین ریسک سیستماتیک صنعت غذا در ایران محسوب میشود، هدایت نقدینگی به سمت تکنولوژیهای کاهنده مصرف (مانند سیستمهای CIP و خاکورزی حفاظتی) دارای توجیه اقتصادی بالایی است. این اقدام نه تنها ریسک نکول تسهیلات را به دلیل پایداری تولید کاهش میدهد، بلکه با پایین آوردن بهای تمامشده محصولات، حاشیه سود بنگاههای فعال در صنایع تبدیلی را تضمین میکند.
