محمود امیننژاد، معاون برنامهریزی و توسعه کسبوکار گروه صنایع پتروشیمی خلیجفارس، در همایش پتروفن 1404 بر تغییر ماهیت این رویداد به یک راهبرد حیاتی تأکید کرد. وی با اشاره به سهم 285 میلیون دلاری ایران از بازار جهانی کاتالیست، بقای صنعت پتروشیمی را در گرو نوسازی فناورانه مجتمعهای قدیمی دانست. به گفته او، دستیابی به فناوریهای هایتک و بومیسازی نیازها، تنها راه حفظ جایگاه ایران در بازار رقابتی و تحریمزده کنونی است.
تبدیل پتروفن به مرکز ثقل راهبردی
همایش پتروفن دیگر صرفاً یک گردهمایی سالانه نیست، بلکه به یک راهبرد کلیدی و حیاتی برای صنعت پتروشیمی تبدیل شده است. معاون برنامهریزی و توسعه کسبوکار گروه صنایع پتروشیمی خلیجفارس در آیین افتتاحیه این رویداد که در تاریخ 16 آذرماه 1404 برگزار شد، بر تغییر پارادایم مدیریتی تأکید کرد. در عصر جدید صنعتی، نوآوری و فناوری باید بهعنوان مرکز ثقل فعالیتهای صنعتی قرار گیرند. بدون تمرکز بر این محور، امکان رشد و بقای شرکتها در برابر رقبای قدرتمند جهانی وجود نخواهد داشت و عمقبخشی به این راهبرد، شرط اصلی موفقیت است.
مقابله با محدودیتهای بینالمللی
صنعت پتروشیمی ایران به دلیل تحریمهای ظالمانه با محدودیتهای شدیدی در دسترسی به مراکز دانش و تکنولوژی جهانی روبرو است. ارتباطات بینالمللی که لازمه انتقال فناوری است، به حداقل رسیده و این چالش، ضرورت اتکا به توان داخلی را دوچندان میکند. برگزاری رویدادهایی مانند پتروفن با هدف احصای دقیق نیازهای فناورانه و ارائه پاسخهای بومی به این چالشها انجام میشود. تنها با تکیه بر راهکارهای داخلی میتوان بخشی از فشارهای ناشی از قطع ارتباط با بازارهای تکنولوژی دنیا را مدیریت کرد و سهم بازار را حفظ نمود.
خیز بلند برای تصاحب بازار کاتالیست
آمارها نشاندهنده جهش خیرهکننده متخصصان ایرانی در حوزه ساخت کاتالیستهای پیشرفته است. ارزش کل بازار جهانی کاتالیست حدود 47 میلیارد دلار برآورد میشود که سهم بازار ایران از این رقم تقریباً 285 میلیون دلار است. مقایسه این ارقام پتانسیل عظیم موجود برای تغییر نقش ایران از یک واردکننده صرف به یک صادرکننده فناوری را آشکار میسازد. دستاوردهای اخیر ثابت کرده است که صنعتگران ایرانی به پیچیدهترین و هایتکترین لایههای تکنولوژی در این صنعت دست یافتهاند و مسیر خودکفایی با شتاب طی میشود.
هشدار نوسازی برای غولهای قدیمی
یکی از محورهای مهم این سخنرانی، هشدار جدی در خصوص فرسودگی زیرساختهای قدیمی صنعت بود. صنعت پتروشیمی در ایران قدمتی نزدیک به 60 سال دارد و شرکتهای بزرگی مانند پتروشیمی بندر امام و رازی ماهشهر در زمره پیشگامان این عرصه هستند. عدم اقدام فوری برای نوسازی و تزریق فناوریهای نوین به این واحدها، پیامدهای اقتصادی سنگینی خواهد داشت. اگر این مجتمعها بهروزرسانی نشوند، در آیندهای نزدیک نهتنها قدرت رقابت در بازارهای جهانی را از دست میدهند، بلکه از چرخه سودآوری نیز خارج خواهند شد.
آیندهنگری با پیادهسازی بستر بومی
سرنوشت و آینده صنعت پتروشیمی کشور به شکل گریزناپذیری با توانایی در پیادهسازی نیازهای فناورانه در بسترهای بومی گره خورده است. اگر صنعت نتواند نیازهای خود را از داخل تأمین کند، چشمانداز روشنی در انتظار آن نخواهد بود. بومیسازی تکنولوژی دیگر یک انتخاب نیست، بلکه شرط بقا محسوب میشود. توسعهدهندگان کسبوکار در گروه خلیجفارس معتقدند که حفظ جایگاه در بازار رقابت بینالمللی، نیازمند حرکتی شتابان به سوی استفاده از فناوریهای هایتک داخلی و عبور از روشهای سنتی تولید است.
***
سخنان معاون گروه صنایع پتروشیمی خلیجفارس سیگنال مهمی برای گذار این صنعت از مرحله «تولید محصول» به مرحله «تولید تکنولوژی» است. تمرکز بر بومیسازی کاتالیستها و تجهیزات هایتک، علاوه بر جلوگیری از خروج ارز، تابآوری صنعت را در برابر شوکهای تحریمی به طرز چشمگیری افزایش میدهد. هشدار در مورد لزوم نوسازی واحدهای 60 ساله نشان میدهد که هزینه استهلاک در حال پیشی گرفتن از حاشیه سود است و سرمایهگذاری مجدد در تکنولوژی (Reinvestment)، توجیه اقتصادی قویتری نسبت به ادامه تولید با راندمان فعلی دارد.
