نماینده چین در سازمان ملل، پیشنویس قطعنامه آمریکا و کشورهای حاشیه خلیجفارس علیه ایران را نامناسب دانست. پکن محتوا و زمانبندی این پیشنویس را غیرقابل قبول خواند. این موضع چین پس از سفر رئیسجمهور آمریکا به این کشور و ادعای توافق درباره ایران اتخاذ شده است. روسیه نیز پیش از این خواستار پرهیز از تصویب قطعنامههای تنشزا علیه ایران شده بود.
اعتراض چین به پیشنویس قطعنامه آمریکا
چین، یکی از قدرتهای بزرگ جهانی، به وضوح مخالفت خود را با پیشنویس قطعنامه آمریکا اعلام کرد. این قطعنامه که توسط ایالات متحده و شماری از کشورهای حاشیه خلیجفارس تهیه شده بود، به مسائل ایران و تنگه هرمز میپرداخت. نماینده چین در سازمان ملل متحد این طرح را «نامناسب» دانست و با تصویب آن مخالفت جدی خود را بیان کرد. این موضعگیری نشان از چالشهای دیپلماتیک پیش روی سیاستهای آمریکا دارد.
ریاست شورای امنیت و دیدگاه پکن
کشور چین در حال حاضر ریاست دورهای شورای امنیت سازمان ملل را بر عهده دارد. با این جایگاه مهم، پکن اعلام کرد که هم «محتوا» و هم «زمانبندی» پیشنویس قطعنامه آمریکا مناسب نیست. این اظهارنظر، بیانگر ارزیابی دقیق چین از شرایط منطقه و پیامدهای احتمالی قطعنامه است. چین به دنبال اجتناب از هرگونه اقدامی است که به تشدید تنشها منجر شود.
تضاد با ادعای توافق رئیسجمهور آمریکا
موضع اخیر چین در سازمان ملل پس از سفر دونالد ترامپ، رئیسجمهور وقت آمریکا، به این کشور اتخاذ شده است. ترامپ پس از این دیدار ادعا کرده بود که «توافقی تقریباً کامل» با رئیسجمهور شی جینپینگ درباره مسائل ایران حاصل شده است. با این حال، مخالفت صریح چین با پیشنویس قطعنامه، نشاندهنده تفاوتهای عمیق در دیدگاههای دو کشور است. این تضاد، اعتبار ادعاهای پیشین آمریکا را به چالش میکشد.
همسویی روسیه در پرهیز از تنشافزایی
پیش از موضعگیری چین، نماینده روسیه در سازمان ملل نیز به طور مشابه با قطعنامههای ضدایرانی مخالفت کرده بود. روسیه درباره پیامدهای تصویب چنین قطعنامههایی هشدار داده بود. مسکو از اعضای شورای امنیت درخواست کرده بود تا از تشدید تنشها خودداری کنند. روسیه تاکید کرده بود که باید از ارائه پیشنویس قطعنامههایی با رویکرد تقابلی دوری جست. این همسویی نشاندهنده یک جبهه دیپلماتیک مشترک است.
***
مخالفت چین و روسیه با پیشنویس قطعنامه ضدایرانی آمریکا در شورای امنیت سازمان ملل، نشاندهنده وزن دیپلماتیک این دو کشور در صحنه بینالملل است. این اقدام از سوی پکن، به خصوص در زمان ریاست دورهای این کشور بر شورای امنیت، پیامی قوی به واشنگتن میفرستد. این موضعگیریها نشان میدهد که تلاشهای آمریکا برای انزوای ایران یا پیشبرد سیاستهای تقابلی، با مقاومت قابل توجهی روبرو خواهد شد. تاکید بر «نامناسب بودن» محتوا و زمانبندی قطعنامه، رویکرد دیپلماتیک مهمی برای جلوگیری از تنشهای بیشتر در منطقه است. این تحولات، چشمانداز دیپلماسی بینالمللی پیرامون پرونده ایران را پیچیدهتر میکند.
