علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، در حاشیه راهپیمایی روز جهانی قدس در تاریخ 22 اسفند 1404، اظهارات دونالد ترامپ را ناشی از عدم درک وی از ماهیت ملت ایران دانست. او تأکید کرد که فشارهای فزاینده دشمن نه تنها باعث تضعیف نمیشود، بلکه اراده ملی را برای مقاومت مستحکمتر از قبل خواهد کرد. لاریجانی همچنین در تحلیل حملات رژیم صهیونیستی به راهپیمایان روز قدس، این اقدام را نشانهای آشکار از ترس، استیصال و ضعف این رژیم در برابر حضور مردمی ارزیابی کرد. وی تصریح نمود که چنین حرکاتی تنها ثابت میکند که دشمن در محاسبات خود دچار اشتباهی راهبردی شده است.
اراده ملت ایران با فشار دشمن مستحکمتر میشود
علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، امروز جمعه 22 اسفند 1404 همزمان با حضور در راهپیمایی عظیم روز جهانی قدس در تهران، به تحلیل مواضع اخیر دشمنان پرداخت. وی در گفتگویی تأکید کرد که دونالد ترامپ از درک عمیق ویژگیهای ملت ایران عاجز است. لاریجانی گفت: «عقل ترامپ نمیرسد و نمیداند که ملت ایران ملتی رشید، قوی و با اراده هستند.» او این موضوع را یک واقعیت راهبردی دانست و افزود که سیاست فشار حداکثری نتایج معکوس برای طراحان آن به همراه خواهد داشت. دبیر شورای عالی امنیت ملی تصریح کرد که هرچه فشار از سوی دشمنان بیشتر شود، اراده ملت ایران برای ایستادگی و مقاومت در برابر زیادهخواهیها قویتر و راسختر خواهد شد.
حملات اسرائیل؛ نشانهای از ترس و استیصال
لاریجانی در بخش دیگری از سخنان خود به تحلیل علت حمله رژیم صهیونیستی به مسیر راهپیمایان روز جهانی قدس پرداخت. در پاسخ به پرسشی در این خصوص، وی این اقدام را یک حرکت از روی ضعف مطلق و درماندگی توصیف کرد. دبیر شورای عالی امنیت ملی اظهار داشت: «حملههای رژیم صهیونیستی از ترس و استیصال است.» به گفته او، زمانی که یک رژیم به حمله به راهپیمایی مسالمتآمیز مردمی روی میآورد، به وضوح نشان میدهد که در میدان نبرد کم آورده است. این واکنش عصبی و خشونتآمیز، گواهی بر این است که حضور پرشور مردم در حمایت از آرمان فلسطین، دشمن را به شدت هراسان و مستأصل کرده است.
***
اظهارات علی لاریجانی مبنی بر اینکه «فشار بیشتر، اراده ملت را قویتر میکند» به طور مستقیم به راهبرد جنگ اقتصادی اعمالشده علیه ایران اشاره دارد. از منظر اقتصادی، این دیدگاه بیانگر شکست سیاستهای فشار حداکثری، مانند تحریمها، در دستیابی به اهداف سیاسی است. این تحلیل نشان میدهد که فشارهای اقتصادی خارجی، به جای ایجاد شکاف داخلی، میتوانند به عنوان یک عامل بیرونی عمل کرده و موجب تقویت انسجام ملی و همبستگی اجتماعی شوند. این پدیده، ظرفیتهای «اقتصاد مقاومتی» را برجسته میسازد؛ جایی که محدودیتهای خارجی به صورت ناخواسته به انگیزهای برای افزایش خوداتکایی و تمرکز بر توانمندیهای داخلی تبدیل میشود و عملاً استراتژی دشمن را بیاثر میسازد.
