سازمان انرژی اتمی ایران، وقوع حمله به مجتمع غنیسازی شهید احمدیروشن نطنز در تاریخ 1 فروردین 1405 را تأیید کرد. این سازمان، حمله را به دشمن آمریکایی–صهیونیستی نسبت داد و آن را مغایر با قوانین بینالمللی خواند. بر اساس بررسیهای فنی و دادههای سامانههای پایش، سازمان انرژی اتمی اعلام کرد هیچگونه نشت مواد پرتوزا رخ نداده است. بنابراین هیچ خطری ساکنان مناطق اطراف را تهدید نمیکند.
تأیید رسمی حمله به مجتمع غنیسازی نطنز
سازمان انرژی اتمی ایران رسماً اعلام کرد که مجتمع غنیسازی شهید احمدیروشن در نطنز، صبح امروز هدف حمله قرار گرفته است. این سازمان در بیانیه خود، این اقدام را حملهای جنایتکارانه از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی توصیف نمود. تاریخ این رویداد، روز یکم فروردین ماه سال 1405 عنوان شده است. این اقدام خصمانه، چالشی مستقیم برای امنیت تأسیسات هستهای صلحآمیز کشور محسوب میشود.
ارزیابی فوری ایمنی و اطمینان از عدم نشت مواد پرتوزا
بلافاصله پس از وقوع حمله، مرکز نظام ایمنی هستهای کشور بررسیهای فنی و تخصصی دقیقی را در محدوده مجتمع آغاز کرد. هدف اصلی این ارزیابی، بررسی احتمال انتشار هرگونه آلودگی ناشی از مواد پرتوزا بود. نتایج این بررسیها، که بر اساس دادههای ثبتشده در سامانههای پایش مداوم صورت گرفت، به طور قاطع هرگونه نشت مواد رادیواکتیو را رد میکند. سازمان انرژی اتمی با استناد به این دادهها، به مردم اطمینان داد که جای هیچگونه نگرانی نیست.
تضمین امنیت ساکنان و نقض قوانین بینالمللی
سازمان انرژی اتمی با قاطعیت اعلام کرد که هیچ خطری ساکنان شهرهای اطراف و مناطق مجاور این پایگاه هستهای را تهدید نمیکند. این سازمان تأکید کرد که تمهیدات پیشبینیشده و برنامهریزیهای قبلی برای مقابله با چنین تهدیداتی، کارآمد بوده است. این حمله یک اقدام خصمانه و مغایر با قوانین و تعهدات بینالمللی به شمار میرود. به طور مشخص، این عمل ناقض صریح معاهده NPT و سایر مقررات مرتبط با ایمنی و امنیت هستهای است.
***
بیانیه سازمان انرژی اتمی در واکنش به حمله نطنز، یک رویکرد دوگانه از «شفافیت کنترلشده» و «نمایش اقتدار» را به کار میگیرد. این سازمان با تأیید فوری اصل حمله، ضمن جلوگیری از شکلگیری شایعات، پیام قاطعی از آمادگی و توانایی خود در مهار بحران صادر میکند. تمرکز اصلی بیانیه بر «عدم نشت مواد پرتوزا» و «تضمین امنیت مردم» است که نشاندهنده اولویت مدیریت افکار عمومی داخلی است. از منظر بینالمللی، این اقدام به عنوان سندی برای اثبات ماهیت خصمانه دشمن و نقض تعهدات جهانی توسط آنها مورد استفاده قرار میگیرد. این استراتژی ارتباطی، ضمن خنثیسازی اهداف روانی دشمن، بر قابلیتهای فنی و ایمنی برنامه هستهای ایران تأکید میکند.