عبداللطیف جمال رشید، رئیسجمهور عراق، در پیامی رسمی انتخاب حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای را به عنوان رهبر جمهوری اسلامی ایران تبریک گفت. او ضمن ابراز تسلیت به مناسبت شهادت رهبر پیشین، بر همبستگی عراق با ملت ایران تأکید کرد. رئیسجمهور عراق ابراز امیدواری کرد که در دوره جدید، زبان گفتوگو برای تحقق امنیت و ثبات در منطقه حاکم شود و حمایت کشورش را از تلاشهای صلحجویانه اعلام نمود.
تبریک رسمی رئیسجمهور عراق به رهبر جدید ایران
عبداللطیف جمال رشید، رئیسجمهور عراق، با ارسال پیامی رسمی به حضرت آیتالله سید مجتبی علی خامنهای، انتخاب ایشان به عنوان رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران را تبریک گفت. او در این پیام، صمیمانهترین تبریکات خود را به رهبری، دولت و ملت ایران ابراز داشت. رئیسجمهور عراق همچنین برای ایشان در پیشبرد این مسئولیت خطیر و مهم آرزوی موفقیت کامل کرد.
ابراز تسلیت و همدردی با ملت ایران
بخش دیگری از پیام رئیسجمهور عراق به ابراز تسلیت و همدردی اختصاص داشت. وی شهادت حضرت آیتالله سید علی خامنهای «قدس سره» و جمعی از فرماندهان، مسئولان و شهروندان ایرانی را تسلیت گفت. عبداللطیف رشید در ادامه از خداوند متعال برای جانباختگان این حادثه طلب رحمت واسعه نمود.
فراخوان بغداد برای غلبه زبان حکمت و گفتوگو
رئیسجمهور عراق با اعلام همبستگی کامل کشورش با ملت ایران در این مصیبت، نگاهی به آینده منطقه داشت. او به صراحت ابراز امیدواری کرد که در مرحله پیشرو، شاهد توقف کامل جنگ و غلبه زبان حکمت و گفتوگو باشیم. به گفته وی، این رویکرد میتواند امنیت، ثبات پایدار و شکوفایی را برای ملتهای منطقه به ارمغان آورد.
تأکید بر حمایت از تلاشهای ثباتساز منطقهای
عبداللطیف رشید در پایان پیام خود بر موضع ثابت عراق در حمایت از صلح تأکید کرد. وی تصریح نمود که عراق از تمامی تلاشهای منطقهای و بینالمللی برای توقف درگیریها حمایت میکند. کاهش تنشها و تقویت پایههای امنیت، صلح و ثبات در منطقه، از دیگر محورهای مورد تأکید او در این پیام بود.
***
پیام رئیسجمهور عراق ابعادی فراتر از یک تبریک دیپلماتیک مرسوم دارد و حاوی یک پیام راهبردی است. این پیام ضمن رعایت پروتکلهای لازم، بازتابدهنده نگرانی و تمایل عمیق بغداد برای کاهش تنش در سطح منطقه است. تأکید بر «توقف جنگ» و «غلبه زبان حکمت» نشان میدهد عراق به دنبال ایفای نقش فعال در ثباتبخشی منطقهای است. این موضعگیری، اهمیت روابط با ایران را در دوره جدید نشان میدهد و همزمان امیدواری عراق برای اتخاذ رویکردهای مبتنی بر گفتوگو از سوی تهران را به نمایش میگذارد.