پاتریک پویانه، مدیرعامل شرکت «توتال انرژی»، هشدار داد در صورت ادامه وضعیت فعلی در تنگه هرمز برای 2 تا 3 ماه دیگر، فرانسه با «کمبود انرژی» جدی مواجه خواهد شد. او با اشاره به عبور 20 درصد از نفت و گاز جهان از این آبراه استراتژیک، اعلام کرد ذخایر مازاد به کار گرفته شدهاند. پویانه حل مسئله تنگه هرمز را حیاتی خواند و خواستار سرمایهگذاری در زیرساختهای جایگزین مانند خطوط لوله جدید برای کاهش وابستگی شد.
ورود به دوران کمبود انرژی طی 2 تا 3 ماه آینده
پاتریک پویانه، مدیرعامل شرکت بزرگ انرژی «توتال انرژی» فرانسه، با ارائه یک چشمانداز نگرانکننده، اعلام کرد که کشورش در آستانه یک بحران انرژی قرار دارد. او تصریح کرد: «ما اکنون تمام مازاد ذخایر را به کار گرفتهایم، اما اگر این وضعیت برای 2 یا 3 ماه دیگر ادامه یابد، وارد دوران کمبود انرژی خواهیم شد». وی این شرایط را مشابه تجربهای دانست که برخی از کشورهای آسیایی با آن روبرو هستند و این زنگ خطری جدی برای امنیت انرژی فرانسه محسوب میشود.
تنگه هرمز؛ شاهراه 20 درصدی انرژی جهان
آقای پویانه بر اهمیت حیاتی تنگه هرمز برای بازارهای جهانی انرژی تأکید کرد. او توضیح داد که رها کردن 20 درصد از ذخایر نفت و گاز جهان در این تنگه، عواقب بسیار جدی برای اقتصاد جهانی و به ویژه اروپا به همراه خواهد داشت. مدیرعامل توتال با یادآوری تجارب گذشته، اشاره کرد که شرکتش به دلیل تنشهای پیشین در منطقه، «15 درصد از تولید خود در خاورمیانه را از دست داده است». از این رو، او حل و فصل پایدار مسئله تنگه هرمز را یک امر کاملاً حیاتی برای ثبات بازار دانست.
راهکار جایگزین: سرمایهگذاری در خطوط لوله جدید
رئیس شرکت توتال در کنفرانس سیاست جهانی که توسط موسسه روابط بینالملل فرانسه برگزار شد، خواستار «انعطافپذیری» در برابر اختلالات احتمالی در تنگه هرمز شد. او به عنوان یک راهکار راهبردی، به سرمایهگذاری «احتمالاً در خطوط لوله جدید» برای کاهش وابستگی به این آبراه اشاره کرد. پویانه اذعان داشت که خلیج فارس یک مسیر «بسیار ارزان» برای حملونقل انرژی فراهم میکند و به همین دلیل جایگزین کردن آن دشوار خواهد بود. با این حال، او تأکید کرد: «ما باید تابآوری را به عنوان یک سرمایهگذاری در نظر بگیریم تا مسیرهای خروجی کافی از منطقه ایجاد شود».
***
هشدار مدیرعامل توتال یک زنگ خطر اقتصادی برای کل اروپاست و نشاندهنده آسیبپذیری شدید امنیت انرژی این قاره در برابر تنشهای ژئوپلیتیک خاورمیانه است. این اظهارات، وابستگی ساختاری اقتصادهای توسعهیافته به چند نقطه محدود ترانزیتی را آشکار میسازد. فراخوان برای سرمایهگذاری در خطوط لوله جدید، یک تغییر پارادایم از تمرکز صرف بر هزینه به سمت اولویتبخشی به «تابآوری و امنیت» در زنجیره تأمین انرژی است. این بحران بالقوه، دولتهای اروپایی را تحت فشار قرار میدهد تا نقش دیپلماتیک فعالتری برای کاهش تنشها ایفا کنند، زیرا پیامدهای اقتصادی آن مستقیماً بر رفاه شهروندانشان تأثیر خواهد گذاشت.
